ICE

Niemcy to kolejny po Francji kraj, w którym pojawiły się pociągi dużych prędkości. Pod koniec 2007 roku długość sieci kolei dużych prędkości w tym kraju wynosiła 1291km. W Niemczech znajduje się bardzo gęsta sieć połączeń kolejowych, linie KDP buduje się jako odcinki uzupełniające istniejącą siatkę infrastruktury kolejowej.

Pierwsze pociągi InterCity Express (ICE) uruchomiono w 1991 roku. Na nowych liniach Mannheim-Stuttgart i Hannover-Würzburg pociągi ICE osiągały prędkość 250 km/h. Linie KDP w Niemczech są przeznaczone do ruchu szybkich pociągów ICE, klasycznych składów pasażerskich oraz transportu towarowego. W związku w tym, że dopuszczalny nacisk na oś jest większy niż na liniach francuskich i stosuje sie łagodniejsze pochylenia profilu linii oraz niezbędna jest budowa dużej liczby obiektów inżynierskich, koszt inwestycji w niemieckim KDP jest wyższy niż w innych krajach Europy.

W roku 2002 otwarto linię z Kolonii do Frankfurtu nad Menem, która biegnie przez tereny górzyste i jest przeznaczona wyłącznie dla pociągów pasażerskich. Dopuszczalna prędkość na tej linii wynosi 330 km/h. Pociągi ICE obsługują również połączenia międzynarodowe do Zurychu, Wiednia, Amsterdamu, Liége i Brukseli. Składy ICE, produkowane przez Bombardiera i Siemensa, są wykorzystywane także przez koleje hiszpańskie; zamawiają je także koleje rosyjskie do obsługi relacji Sankt Petersburg-Moskwa. W 2007 r. została otwarta linia z Frankfurtu przez Stuttgart do Paryża, którą obsługują pociągi ICE i TGV.

Podstawowe dane techniczne

ICE 1:

Max prędkość: 280 km/h

Długość składu: 358 metrów

Masa: 795 ton

Moc silników: 9600 kW

Liczba miejsc siedzących: 627

ICE 2:

Max prędkość: 280 km/h

Długość składu: 205 metrów (możliwość jazdy dwoma połączonymi składami)

Masa: 410 ton

Moc silników: 4800 kW